„Ludzkość dostała dokładnie taką chorobę, jakiej potrzebowała... Przestaliśmy szanować zdrowie, więc choroba uświadamia nam, że najbardziej powinno nam na Nim zależeć. Przestaliśmy szanować naturę i dlatego dostaliśmy taką chorobę,by przekonać się jak bardzo jest Ona cenna. Przestaliśmy przebywać w rodzinach,więc ta choroba zamknęła nas w naszych domach, aby nauczyć nas jak funkcjonować z bliskimi. Przestaliśmy szanować osoby starsze i chore, więc choroba naraża najbardziej Ich, abyśmy pamiętali jak bardzo są bezbronni. Przestaliśmy doceniać pracowników służby zdrowia i farmaceutów, więc choroba ta pozwala zobaczyć, jak są oni niezbędni. Przestaliśmy szanować nauczycieli, dlatego choroba zamknęła nasze szkoły, aby rodzice mogli sami spróbować nauczać swoje dzieci. Myśleliśmy, że możemy kupić wszystko, być gdziekolwiek i z kimkolwiek chcemy, więc dostaliśmy taką chorobę, aby zdać sobie sprawę, że nie wszystko jest tak oczywiste. Mamona złapała nas, spędzaliśmy wolny czas w centrach handlowych, więc choroba zamknęła je, abyśmy mogli zrozumieć, że nie można kupić szczęścia. Skupialiśmy wiele uwagi na naszym wyglądzie i porównywaniu siebie, więc choroba zakryła nasze twarze, abyśmy zrozumieli, że nie w wyglądzie tkwi piękno. Choroba ta zabiera nam dużo, ale jednocześnie daje nam możliwość uczenia się tak wiele i zrozumienia tego, co w życiu jest najważniejsze. Mamy chorobę, której naprawdę potrzebowaliśmy jako ludzkość".
Autor nieznany